• Wymagania dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej i inwestycyjnej;
• Wymogi dotyczące zezwoleń na rynkach regulowanych;
• Raportowanie regulacyjne w celu uniknięcia nadużyć na rynku;
• Obowiązki przejrzystości handlu akcjami;
• Zasady dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu.

Od tego czasu dyrektywa została zaktualizowana, aby zaradzić pewnym niedociągnięciom, zwłaszcza w zakresie polityki dotyczącej akcji. Nowa i ulepszona wersja MiFID II obowiązuje od 3 stycznia 2018 r. Zmieniona wersja ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa, przejrzystości i wydajności na rynku europejskim, przywrócenie zaufania inwestorów i przesunięcie części transakcji na rynku w regulowanych systemach obrotu.

MiFID nie była pierwszą dyrektywą, w wyniku której określone podmioty wymagały LEI. Przed tą aktualizacją rozporządzenie w sprawie infrastruktury rynków europejskich (EMIR – więcej informacji poniżej), wśród innych rozporządzeń i dyrektyw w Europie, Azji, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, również wymagało od kontrahentów transakcji zawieranych na rynku finansowym posiadania numeru LEI.

MiFID doprowadził do gruntownych zmian, które weszły w życie 3 stycznia 2018 r. w odniesieniu do stron, które wymagały LEI do zawierania transakcji finansowych w UE. Obecnie obejmuje większość odrębnych podmiotów prawnych, takich jak trusty, spółki, fundusze emerytalne, organizacje charytatywne, szkoły wyższe, spółki osobowe i niektóre stowarzyszenia nieposiadające osobowości prawnej.

Wspomniane rozporządzenie EMIR jest również godne uwagi w sferze polityk finansowych, które powodują, że wymagany jest LEI. EMIR został zaprojektowany w celu promowania przejrzystości na europejskich rynkach instrumentów pochodnych, ograniczania ryzyka kredytowego i ograniczania ryzyka operacyjnego. Został on przyjęty w 2012 roku i zasadniczo wymaga posiadania LEI od wszystkich podmiotów, które mają obowiązki sprawozdawcze wynikające z EMIR.

Zakres rozporządzenia EMIR jest taki, że może mieć skutek eksterytorialny. Oznacza to, że rozporządzenie EMIR może w pewnych okolicznościach wpływać na dwa podmioty spoza EOG, które handlują na rynku finansowym. Należy rozważyć, czy eksterytorialne przepisy EMIR mają zastosowanie, jeśli handel odbywa się za pośrednictwem oddziałów znajdujących się w UE lub jeśli którykolwiek z kontrahentów ma gwarancję od kontrahenta finansowego w UE.

Wziąwszy powyższe pod uwagę, jeśli handlujesz na rynku finansowym w UE i jesteś osobą prawną (a nie osobą fizyczną), prawdopodobnie będziesz potrzebować LEI.

The post Czym są MiFID II i EMIR i dlaczego mają znaczenie? appeared first on LEI Polska.

Kryzys finansowy z 2008 r. uwydatnił potrzebę jednolitych ram, które umożliwiłyby organom regulacyjnym i bankom centralnym dokładne śledzenie międzynarodowych transakcji finansowych. W szczególności dochodzenie w sprawie upadku Lehman Brothers było wielokrotnie przerywane, ponieważ odpowiednie organy nie były w stanie ocenić ekspozycji różnych uczestników rynku, ani też nie były w stanie zbadać powiązań między uczestnikami rynku światowego. Te niedociągnięcia były ucieleśnieniem argumentów, które od lat wysuwali różni uczestnicy rynku, i podkreśliły potrzebę międzynarodowego systemu, który pozwoliłby odpowiednim stronom szybko i dokładnie śledzić transakcje na rynku międzynarodowym.

Sektor prywatny przez około 20 lat bezskutecznie próbował zdobyć wystarczające wsparcie, aby wdrożyć globalne ramy identyfikacji i śledzenia międzynarodowych transakcji finansowych. W następstwie kryzysu finansowego w 2008 r., zaangażowało się kilku wielkich graczy w środowisku globalnej polityki finansowej, takich jak Biuro Badań Finansowych (OFR). Ostatecznie w 2011 r. liderzy G20 wezwali Radę Stabilności Finansowej (FSB) do położenia podwalin pod stworzenie ram wspierających LEI, a także odpowiedni organ regulacyjny, który nadzorowałby nadawanie LEI. Zalecenia FSB zostały następnie zatwierdzone przez przywódców G20 w połowie 2012 r., A pierwsze kody LEI zostały wydane zaledwie kilka miesięcy później, w grudniu 2012 r.

Od tego czasu ponad 1 milion kodów LEI zostało nadanych podmiotom w prawie 200 krajach. W kwietniu 2018 r. podmioty w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii nadały odpowiednio 13,8% i 10,6% wszystkich kodów LEI.

Poszczególne jurysdykcje są w stanie samodzielnie określić, czy wymagają posiadania kodu LEI przez korporacje działające w tej jurysdykcji. Lista przedstawiająca status LEI w wielu globalnych jurysdykcjach jest dostępna tutaj.

Od stycznia 2018 r. każda strona handlująca z europejskim kontrahentem ma obowiązek posiadania ważnego kodu LEI.

The post Historia systemu identyfikacji podmiotów prawnych appeared first on LEI Polska.